SEN BU SiiRi OKURKEN Sen bu Siiri okurken Ben coktan bu sehirden gitmis olacagim Artik ne özlemlerimi duyacaksin bicak yarasi Ne de telefonlarin calacak gece yarisi Ve bu zavalli yüregim olmayacak artik Kaprislerinin hedef tahtasi... Seni sana Beni bir akil hastanesine Birakip gidecegim bu Sehirden Nasilsa kavusamadim sana Nasilsa dudaklarinin kiyisina varamadim Nedense bütün cikmaz sokaklar adresim oldu Ve nedense bütün kirmizi isiklari üzerime yaktin Ne yaptimsa Bir türlü sana yaranamadim Artik adressiz Isiksiz Ve öylesine issizim Dünlerin kadar eskiyim Verdigin acilar kadar pasliyim İste cikip gidiyorum hayatindan Nasilsa fark etmez senin icin Belki cok sansli Belki de en yasliyim... Artik Pusulam hasreti Saatim yalnizligi Ve takvimler sensizligi gösteriyor bana Neylersin Yolcu yolunda gerek Belki bundan sonra Belki senden sonra Adam olur bu asi yürek Ve dersini alir da bu sevdadan Bir daha Kaprisli denizlere Asilmaz kürek Yarin bu saatlerde Ben yollarda olacagim Sen kimbilir kacinci uykunda Masal mavisi bir rüyada Ve elbette o korsan yüregin Yine pusuda Oysa İlk defa sesimi duymayacaksin Sitemlerin sahipsiz Sorularin cevapsiz kalacak Belki ilk defa icini kemirecek yoklugum Tanimadigin bir koku icini saracak Ve ilk defa kendinle hesaplasacaksin Ne oldu? Ne oluyor? Ne olacak? Sonra Bir gözün kör Bir kulagin sagir Bir ayagin kirik Bir kolun kesik Düseceksin yollara Yani bastan basa yarim Yani bastan basa eksik Bütün duvarlar üstüne yikilacak Belki ilk defa Unutuldum diyerek icin sizlayacak Ve sen bu siiri okurken Ayriligimiz coktan baslamis olacak Belki de son tesellin Sana yazdigim bu son siir olacak Ve kimbilir Unutulmus bir gecenin tam ortasinda Basucundaki bir radyoda Uykusuz bir sair yüregini cinlatacak Ve bir daha fisildayacak kulaklarina Sana adanmis bu satirlari Bütün sehirler uyur ASIKLAR uyumaz Ve birgün Bütün sevenler unutur seni Ama bu sair yürek ASLA UNUTMAZ...           Ask acisi beni önce yasattin, sonra öldürdün yanan ask atesimi  neden söndürdün mademki bana leyla olmayacaktin nicin sefil mecnuna döndürdün   yas görmemis gözlerimi yasarttin isik doluydu dünyami kararttin madem bu askin sonunu biliyordun neden genc yasimda saclarimi agarttin    gülümü önce actirdin, sonra soldurdun zaman akip giderken aniden  durdurdun mademki beni yari yolda birakacaktin neden bana evlilik hayali kurdurdun      elbet biter birgün bu ask acisi ne zaman diner bilmem gönül sancisi bu gönül önceden sensiz yasardi simdi dinmiyor kalbimin yarasi                Gece Yalnızlık Demektir... Gece yalnızlık demektir çoğu zaman Ve benim çığ gibi büyür içimde korkular Henüz zincire vurulmamış, Kanatılmamış bir aşk taşırım cebimde Tenimde hala kurumamış En sağanak sevişmelerin özleminde Gözlerinde ıslanırım.... Gece yalnızlık demektir Seni istemektir çoğu zaman Dokunmadan, usulca sevişmektir... Kör kütük, ayık bir zaman İçmeden sarhoş olurum ya tenine Yarım kalan sek bir öpüş Yorgun bir dokunuş niyetine Sana uslanırım.... Gece yalnızlık demektir En kalabalık caddede yürümektir Kızmadan, bağırıp çağırmadan.... En saçma gerçeklerin arasından En sahici yalanı sevebilmektir.... Bir adam geçer yanımdan Sokağında kaybolur Nedendir bilmem İçim burkulur... Seni kıskanırım......... Sen ! Uykusuzluk nedir bilirmisin? Tırnaklarınla yastığını parçaladınmı? Gözlerini tavana dikip, düşündüğün oldumu bütün gece? Ve bütün bir gün, belki gelir ümidiyle bekledinmi hiç? Gelmeyince, seni aramayınca, ölesiye ağladınmı? Sonra çekilip en kuytusuna yalnızlıkların, dev bir ağacın altında ölmeyi, bir teselli aramayı ,ıssız parklarda, tenha sokaklarda, deli divane yollara düşüp, yaşlanmış bir köpek gibi, eskimiş bir gömlek gibi, atılmış hissettiğin oldumu? Sevmekten, günler, geceler boyunca yürümekten, yüreğin hiç yoruldumu? Sen ! yalnızlığın acısını bilirmisin? Unutulmak bir hançer gibi saplandımı sırtına? İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtımı? Bütün gururunu çiğneyip, sevdiğinin geçtiği yollarda, bastığı toprakları eğilip öptünmü? Sen ! Çaresizlik nedir bilirmisin? Sen ! Yokluk nedir gördünmü? Yanan başını duvarlara vurup, parçalamak geldimi içinden? Sen !

 

<><>§µ Mî§@Lî<><>

SENİ İÇİMDEN TERK EDİYORUM Binmediğim hiç bir otobüs Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde Gittikçe azalıyor hayat Neyi erken yaşadıysam Hep ona geç kalıyorum Sana göçüyorum her sonbahar Yolların çıkmıyor aşkıma Unuttuğun yağmurların adı saklımda Seni içimden terk ediyorum Susmaktan yoruldum Kuşlar ve şarkılar, bu şehri terk edeli Efkar demliyorum gözlerimde yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp SENİ İÇİMDEN TERK EDİYORUM Ne unutacak kadar nefret ettin Ne hatırlayacak kadar sevdin Yıkık bir duvar kadar bile Pişman değilsin biliyorum Beni hep bulmamak için aradın Yanıldığımdın Yangınımdın Yangındın Sensizliğe yenilmek Sana yenilmekten zor olsada Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak Seni içimden terk ediyorum Şimdi İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan İki yarım kaldık Tamamlayamadık bizi Elinden tutamadık yanlızlığımın Saçlarımıda uzaklarına gömdün İçimin mavisi senin okyanusundandı Al! geri veriyorum. Kilitleri hep yanlış dönerken gözlerim Sana bensizliği terkediyorumkapılara vurdun Devrilmiş vagonlara  "Yarime uzanmayan bütün dallar kırık" demiştin Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi? Ne tuaf değil mi? İçimi acıtanda sendin Acımı dindirecek olanda. "Ya öldür beni"dedim Ya da ğit benden. İçi bulanık bir sevdanın ucunda Seni kaybettim. Aldırmadın aldırmalarıma Bir gecede yakıp yarini Şafaklara sattın ihanetini Küllerime basanlar bile utandı yaptığından İşte soluk bir ömrün son nefesi Benden İçimden Terkediyorum.        Nedesem boş artık    Sendin son durağı umutlarımın Seninle güzeldi bu yer, bu dünya Gönüllü mahkumdum kirpiklerine Ne desem boş artık, sen de gittin ya! Paslanmaz kilitler vurdun gönlüme Bitti o heyecan, bitti o rüya Yine başbaşayım kendi gölgemle Ne desem boş artık, sen de gittin ya! Bir ben sindiremedim yokluğunu Aslında tükendin, sen de bittin ya! Bir hasretin kaldı bende hepsi bu Ne desem boş artık, sen de gittin ya! Ölürsem ßeni Seninle Ararlar şimdi Künyeme kazıdım ölü doğmuş sevinçlerimi Ölürsem beni seninle ararlar şimdi Bak incelirken zehirleniyorsun yavaş yavaş Beni yanaşma ruhum boğuyor geceleri Ölürsem beni seninle ararlar şimdi Yüreğim paslı bir sarnıç Gözyaşlarının demi hala avuçlarımda Sesleniyor sevdaların kilitlendiği manastırlardan Yaşamak güçlü olmak değildir her zaman Künyeme kazıdım yeni doğmuş sevinçlerimi Ölürsem beni seninle ararlar şimdi..