|
SEN BU SiiRi OKURKEN

Sen bu Siiri okurken Ben coktan bu sehirden gitmis olacagim Artik ne özlemlerimi duyacaksin bicak yarasi Ne de telefonlarin calacak gece yarisi Ve bu zavalli yüregim olmayacak artik Kaprislerinin hedef tahtasi... Seni sana Beni bir akil hastanesine Birakip gidecegim bu Sehirden

Nasilsa kavusamadim sana Nasilsa dudaklarinin kiyisina varamadim Nedense bütün cikmaz sokaklar adresim oldu Ve nedense bütün kirmizi isiklari üzerime yaktin Ne yaptimsa Bir türlü sana yaranamadim Artik adressiz Isiksiz

Ve öylesine issizim Dünlerin kadar eskiyim Verdigin acilar kadar pasliyim İste cikip gidiyorum hayatindan Nasilsa fark etmez senin icin Belki cok sansli Belki de en yasliyim...

Artik Pusulam hasreti Saatim yalnizligi Ve takvimler sensizligi gösteriyor bana Neylersin Yolcu yolunda gerek Belki bundan sonra Belki senden sonra Adam olur bu asi yürek Ve dersini alir da bu sevdadan Bir daha Kaprisli denizlere Asilmaz kürek Yarin bu saatlerde Ben yollarda olacagim Sen kimbilir kacinci uykunda Masal mavisi bir rüyada Ve elbette o korsan yüregin Yine pusuda

Oysa İlk defa sesimi duymayacaksin Sitemlerin sahipsiz Sorularin cevapsiz kalacak Belki ilk defa icini kemirecek yoklugum Tanimadigin bir koku icini saracak Ve ilk defa kendinle hesaplasacaksin Ne oldu? Ne oluyor? Ne olacak?

Sonra Bir gözün kör Bir kulagin sagir Bir ayagin kirik Bir kolun kesik Düseceksin yollara Yani bastan basa yarim Yani bastan basa eksik Bütün duvarlar üstüne yikilacak Belki ilk defa Unutuldum diyerek icin sizlayacak Ve sen bu siiri okurken Ayriligimiz coktan baslamis olacak Belki de son tesellin Sana yazdigim bu son siir olacak Ve kimbilir Unutulmus bir gecenin tam ortasinda Basucundaki bir radyoda Uykusuz bir sair yüregini cinlatacak Ve bir daha fisildayacak kulaklarina Sana adanmis bu satirlari Bütün sehirler uyur ASIKLAR uyumaz Ve birgün Bütün sevenler unutur seni Ama bu sair yürek ASLA UNUTMAZ...


Ask acisi
beni önce yasattin, sonra öldürdün yanan ask atesimi
neden söndürdün mademki bana leyla olmayacaktin
nicin sefil mecnuna döndürdün

yas görmemis gözlerimi yasarttin
isik doluydu dünyami kararttin
madem bu askin sonunu biliyordun neden genc yasimda saclarimi agarttin

gülümü önce actirdin, sonra soldurdun zaman akip giderken aniden
durdurdun mademki beni yari yolda birakacaktin neden bana evlilik hayali kurdurdun

elbet biter birgün bu ask acisi ne zaman diner bilmem gönül sancisi
bu gönül önceden sensiz yasardi
simdi dinmiyor kalbimin yarasi
Gece Yalnızlık Demektir...
 Gece yalnızlık demektir çoğu zaman Ve benim çığ gibi büyür içimde korkular Henüz zincire vurulmamış, Kanatılmamış bir aşk taşırım cebimde Tenimde hala kurumamış En sağanak sevişmelerin özleminde
 Gözlerinde ıslanırım....
 Gece yalnızlık demektir Seni istemektir çoğu zaman Dokunmadan, usulca sevişmektir... Kör kütük, ayık bir zaman İçmeden sarhoş olurum ya tenine Yarım kalan sek bir öpüş Yorgun bir dokunuş niyetine
 Sana uslanırım....
 Gece yalnızlık demektir En kalabalık caddede yürümektir Kızmadan, bağırıp çağırmadan.... En saçma gerçeklerin arasından En sahici yalanı sevebilmektir.... Bir adam geçer yanımdan Sokağında kaybolur Nedendir bilmem İçim burkulur...
 Seni kıskanırım.........
Sen !  Uykusuzluk nedir bilirmisin? Tırnaklarınla yastığını parçaladınmı? Gözlerini tavana dikip, düşündüğün oldumu bütün gece? Ve bütün bir gün, belki gelir ümidiyle bekledinmi hiç? Gelmeyince, seni aramayınca, ölesiye ağladınmı? Sonra çekilip en kuytusuna yalnızlıkların, dev bir ağacın altında ölmeyi, bir teselli aramayı ,ıssız parklarda, tenha sokaklarda, deli divane yollara düşüp, yaşlanmış bir köpek gibi, eskimiş bir gömlek gibi, atılmış hissettiğin oldumu? Sevmekten, günler, geceler boyunca yürümekten, yüreğin hiç yoruldumu? Sen ! yalnızlığın acısını bilirmisin? Unutulmak bir hançer gibi saplandımı sırtına? İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtımı? Bütün gururunu çiğneyip, sevdiğinin geçtiği yollarda, bastığı toprakları eğilip öptünmü? Sen ! Çaresizlik nedir bilirmisin? Sen ! Yokluk nedir gördünmü? Yanan başını duvarlara vurup, parçalamak geldimi içinden?
Sen !

|